Urządzenia mechaniczne i maszyny produkcyjne, w których istnieje ryzyko zapłonu lub wybuchu gazów, par cieczy oraz pyłów, wymagają szczególnego podejścia do odprowadzania niebezpiecznych ładunków elektrostatycznych. Standardowo cała konstrukcja maszyny pełni rolę uziemionego przewodnika — oczywiście pod warunkiem, że została prawidłowo podłączona do instalacji uziemiającej. W przypadku elementów ruchomych maszyn, ciągłość elektryczna może jednak zostać przerwana. Dzieje się tak zarówno wtedy, gdy zastosowano elementy wykonane z materiałów izolacyjnych, jak i w sytuacji, gdy metalowe elementy są pokryte warstwą oleju lub smaru. W obu przypadkach ciągłość elektryczna może być niepewna, co zwiększa ryzyko powstawania niebezpiecznych iskier.

Elementy ruchome z tworzyw izolacyjnych — takie jak rolki, tulejki, tłoki i uszczelnienia w siłownikach pneumatycznych —nie zapewniają połączenia elektrycznego. Prowadzi to do odizolowania ruchomych części maszyny od uziemienia, a to z kolei sprzyja gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych na ruchomych podzespołach.

Najprostszą i najskuteczniejszą metodą eliminacji tego problemu jest stosowanie elastycznych mostków ekwipotencjalnych. Wykonuje się je z elastycznych przewodów, taśm lub linek miedzianych montowanych na ruchomych elementach konstrukcji. Przewodami mostkuje się ruchome podzespoły z pozostałą stałą częścią maszyny. Przewody, wykonane z przewodu miedzianego w izolacji kolory żółtozielonego, a rzadziej taśmy plecionki, powinny być o przekroju min. 4 mm2, a jeżeli służą również jako połączenia wyrównawcze do ochrony przeciwporażeniowej, to powinny mieć przekrój zgodny z PN-HD 60364-5-54. Mostki ekwipotencjalne wymagają regularnej kontroli, zarówno wizualnej jak i pomiarowej, ponieważ są narażone na przyspieszone zużycie oraz możliwość przerwania.